Την Παρασκευή 6 Μαρτίου όλοι οι μαθητές μας συμμετείχαν σε δίωρο αφιέρωμα κατά της σχολικής βίας και του εκφοβισμού σε συνεργασία με το ΔΣΣΔ του Παιδαγωγικού Τμήματος του πανεπιστημίου Ιωαννίνων. Το φετινό σύνθημα ήταν ΜΠΑΙΝΩ ΣΤΗ ΘΕΣΗ ΤΟΥ ΑΛΛΟΥ ΚΑΙ ΛΕΩ ΟΧΙ ΣΤΗ ΒΙΑ ΚΑΙ ΤΟΝ ΕΚΦΟΒΙΣΜΟ. Κι εμείς το συνεχίσαμε με τις φράσεις: ΣΠΑΣΕ ΤΗ ΣΙΩΠΗ, ΔΙΩΞΕ ΤΗΝ ΟΡΓΗ, ΑΚΟΥ ΜΕ ΨΥΧΗ! Ενθαρρύνοντας κάθε θύμα να μιλήσει αλλά και κάθε μαθητή να ελέγξει το θυμό που οδηγεί στην εκδήλωση βίας και τέλος δίνοντας έμφαση στην ενεργητική ακρόαση που αποτελεί θεμέλιο λίθο της αυθεντικής επικοινωνίας.
Με το θεσμό της Σχολικής Διαμεσολάβησης να εφαρμόζεται ευρέως από την αρχή της σχολικής χρονιάς, με τα βιωματικά εργαστήρια που έγιναν μέσα στο τελευταίο δίμηνο από Επισκέπτρια Υγείας στη Β ΄τάξη, την Ψυχολόγο και τον Κοινωνικό Λειτουργό του σχολείου μας στην Α΄ τάξη, και τα αφιερωμένα μαθήματα των Εργαστηρίων Δεξιοτήτων & άλλων μαθημάτων στην Ενσυναίσθηση από τις Συμβούλους Σχολικής Ζωής και καθηγητές του σχολείου μας, καταλήξαμε στην κοινή εκδήλωση κατά της σχολικής βίας, για να νιώσουμε τη χαρά της συνύπαρξης και της συνεργασίας μέσα από παιχνίδια, χορούς και συνθήματα.

Έτσι την 3η διδακτική ώρα αφού έγινε εισαγωγή στο νόημα της ημέρας από τις Συμβούλους Σχολικής Ζωής κα Παπατρέχα, φιλόλογο ειδικής αγωγής, και την κα Σαντιπαντάκη, καθηγήτρια Αγγλικών, μοιράστηκαν μπαλόνια με γράμματα στους μαθητές της Α΄& Β΄τάξης και σχημάτισαν λέξεις όπως: φιλία, συνεργασία, αγάπη, ενσυναίσθηση κ.α. Έπειτα έπαιξαν για λίγο το συμβολικό παιχνίδι της αλλαγής θέσης μέσα στον κύκλο με βάση διάφορα κριτήρια και σχημάτισαν μια αλυσίδα με μπαλόνια που προσπαθούσαν να τα συγκρατούν ανάμεσά τους προχωρώντας. Τέλος φώναξαν με μια φωνή το τριπλό σύνθημα του φετινού αφιερώματος και έσπασαν ταυτόχρονα τα μπαλόνια τους σε μια συμβολική κίνηση-αποκορύφωμα της δράσης. (Το φούσκωμα και γράψιμο των μπαλονιών έγινε από τους μαθητές και τις μαθήτριες του Γ2)

Την 4η διδακτική ώρα η μαθήτρια της Α΄τάξης Παρασκευά Ανδριανή διάβασε το ποίημά της Σπάμε τη σιωπή που έχει κατατεθεί στον 10ο παγκορινθιακό μαθητικό διαγωνισμό λογοτεχνίας και τελειώνει με τους στίχους:
?. Ένα «φτάνει» μπορεί να σταθεί,
σαν τοίχος μπροστά σε κάθε πληγή.
Κάθε φίλος που ακούει και στηρίζει,
μπορεί να σπάσει τα σκοτάδια στην ψυχή.
Το διαφορετικό δεν είναι ντροπή,
είναι χρώμα που αλλάζει την γη.
Όλοι μαζί μπορούμε να πούμε ξανά,
πως το bulling χάνει όταν υπάρχει καρδιά.
Έπειτα η χορευτική ομάδα με μαθητές από όλες τις τάξεις χόρεψε χασάπικο, χασαποσέρβικο και παραδοσιακό ζεϊμπέκικο πάνω σε στίχους ελληνικών λαϊκών τραγουδιών που εξυμνούν και εκφράζουν ανθρώπινες σχέσεις που τις διακρίνουν η ψυχική ειρήνη, η μακροθυμία, η αλλαγή στάσης, η αγωνιστικότητα, η συγχώρηση, που αναδεικνύουν τη σημασία και τη δύναμη της βλεμματικής επαφής, την άρση των εμποδίων της επικοινωνίας?

Στο τέλος της απλής αλλά συμμετοχικής μας εκδήλωσης ο διευθυντής έκλεισε τα ωραία μηνύματα με ματιές και προτάσεις για την επόμενη μέρα, για το αύριο των σχέσεων με τους συμμαθητές μας, που πρέπει όλοι να εισπράξουν και να κάνουν βίωμα την ειρηνική συνύπαρξη, τη φιλία, την αποδοχή και συνεργασία, τη μηδενική ανοχή στη βία. Η δράση ολοκληρώθηκε με έναν χορό που έσυραν σχεδόν όλοι οι μαθητές και καθηγητές ενωμένοι μέσα σε κλίμα χαράς και ευθυμίας. Μακάρι όλες οι μέρες στο σχολείο μας να έχουν τέτοια διάθεση και τέτοιο φωτεινό χρώμα!


























